Σύμφωνα με τους παρατηρητές, εάν όλα πάνε καλά εν τω μεταξύ, θα πρέπει να έχουμε μια αύξηση των πληθυσμών που θα κυμαίνεται ανάμεσα στο 20 και 30%, συγκριτικά με τις προηγούμενες εποχές βεβαίως, παρόλα αυτά σε αξιοπρόσεκτο επίπεδο. Όταν θα διαβάσετε αυτές γραμμές, θα μπορέσετε με κάθε τρόπο να επιβεβαιώσετε ή να ακυρώστε αυτές τις προβλέψεις εφόσον η περίοδος κατά ένα μεγάλο μέρος θα έχει αρχίσει και ελπίζω για μας όλους και για το είδος ότι θα είναι… έτσι. Αλλά ακόμη μια φορά ας είμαστε λίγο επιφυλλακτικοί, ότι δηλαδή πρόκειται για μια δίξως άλλο εξαιρετική, αλλά περιοδική κατάσταση, η οποία δεν δείχνει πραγματικά μια διαρκή και θεμελιώδη αναγέννηση των πληθυσμών. Διαφορετικά εκφρασμένο, ένας συγκεκριμένος "εξωραϊσμός" της παρούσας κατάστασης δεν πρέπει να μας ενθουσιάζει υπερβολλικά, επειδή η κατάσταση παραμένη εύθραυστη και αναμφίβολα η κατιούσα των αιχμών της αφθονίας δείχνει μια "συγκρατημένη πτώση" των πληθυσμών. Θα είχαμε προτιμήσει να πιστεψουμε την αντιστροφή, δεδομένου ότι η ανάλυση του Yves Ferrand, με αριθμό 52 - σελίδα 18 την αφήνει να εννοηθεί όπου γράφει:
«… Πράγματι, αυτή την περίοδο, τίποτα δεν επιτρέπει να πούμε ότι οι πληθυσμοί των μπεκατσών των δασών στην Ευρωπαϊκή Ρωσσία είναι σε πτώση. »
Όμως μέσα σε μια πρόσφατη μελέτη σχετικά με το ποσοστό της επιβίωσης των μπεκατσών που ξεχειμωνιάζουν στη Γαλλία, ο ιταλός ερευνητής Giacomo Tavecchia θεωρεί αυτό το δεδομένο όπως inquietante. Με έναν υπολογισμό του μέσου όρου επιβίωσης σε 1 έτος και 3 μηνών για τη μπεκάτσα, ο πληθυσμός που μας επισκέπτεται είναι στο όριο της εξάλειψης για μερικούς.
Περίεργα, αυτό το μόνο ενδεικτικά δεδομένο αναμφισβήτητα, δεν υπολογίζεται μέσα στις μελέτες των πληθυσμών… αυτό το πολύ "αδύνατο" ποσοστό επιβίωσης σχετικά με τη Γαλλία, συγκρατείται προς το παρόν από εκείνους τους πληθυσμούς άλλων χωρών που η πίεση είναι λιγότερη και η μεγαλύτερη επιβίωση το αντισταθμίζει , αλλά για πόσο χρόνο!… Παρά ταύτα, ανακαλύπτουμε με έκπληξη ότι o Yves Ferrand είναι σίγουρος για αυτή τη μελέτη που χρονολογείται από το 2002 (*).
Διαβάζουμε εκεί: «Παρόλα αυτά, το αδύνατο ετήσιο γενικό ποσοστό της επιβίωσης των ενηλίκων επηρρεάζει αρνητικά τα στατιστικά και μερικές δυσμενείς χειμερινές προϋποθέσεις μπορούν να οδηγήσουν τους πληθυσμούς σε ένα επίπεδο από το οποίο θα ήταν δύσκολο να ανακάμψουν..... » Πώς μπορεί, συγχρόνως, να λέει ότι κανένα στοιχείο («τίποτα») δεν επιτρέπει να επικαλεσθεί μια μάλιστα μετριοπαθή πτώση και μια μελέτη που επικαλείται το αντίθετο!!!…
Θυμηθείτε τους καταστροφικούς χειμώνες στο πρόσφατο παρελθόν, που καταβάλλουν το είδος και που έχουν οδηγήσει με κάθε τρόπο στην κατάσταση του σήμερα… Σύμφωνα με μας, δεν είναι μια αυθαίρετη άποψη, αλλά μια πραγματικότητα που μας έχει ήδη δώσει μαθήματα. Και καλά κάνει η "Birdlife International" και παραμένει σταθερή στις προειδοποιήσεις της.
Όμως όλα τα παραπάνω είναι χωρίς να μετρήσουμε τον κίνδυνο, από το χτύπημα ή την προοπτική, ή την εύλογη υπόθεση που διαγράφεται στον ορίζοντα: Μια εκατόμβη των μπεκατσών προκαλούμενη από τη ασιατική γρίπη. Έτσι, έχουμε άλλους κινδύνους να φοβηθούμε περισσότερο για το είδος «scolopax» από μας τους ανθρώπους, τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον. Πράγματι, ο μόνος γνήσιος κίνδυνος για τον άνθρωπο δεν θα μπορούσε να εμφανιστεί, παρά μόνο στη μετανάστευση της επιστροφής. Η χειμερινή διάρκεια της εγκατάστασης των ειδών και οι αυξημένες δυνατότητες της επιπολαιότητας αυξάνουν το ρίσκο της μόλυνσης.
Δεν αμφιβάλλω ούτε μια στιγμή ότι οι οικολόγοι θα αρπάξουν τη σκοπιμότητα του περιβαλλοντικού ψυχωτικού παραληρήματος να απαιτήσουν ένα κλείσιμο του κυνηγιού της μπεκάτσας και των αποδημητικών… αυτός ο κίνδυνος είναι πολύ πιό πραγματικός από τον κίνδυνο να κολλήσω τη γρίπη!!……
Καλό τέλος της περιόδου και καλό το 2006!!

Jean-Pierre Denuc