ΜΠΕΚΑΤΣΑ
Scolopax rusticola
Scolopax rusticola
|
|
ΜΠΕΚΑΤΣΑ
Scolopax rusticola
|
| | Κεντρική Σελίδα | Μελέτες | Κυνήγι | Ειδήσεις | Γκάλοπ | Επικοινωνία | |
 Βιολογία Περιγραφή-Ενδιαίτημα Ανατομία φύλλων Αναπαραγωγή
|
|
|||||||||||
Γενικές παρατηρήσεις - Διασπορά - Μετανάστευση:Πτηνό μοναδικό, πολύτιμο, η βασίλισσα του δάσους, με χρώμα τέλειας παραλαγής, τεράστια μάτια, (Βελουδομάτα) και λειτουργική μύτη. Το κυνήγι της είναι γεμάτο από απρόοπτες καταστάσεις και ποτέ ίδιες. Ο κυνηγός δεν μπορεί να είναι σίγουρος ότι θα την βρει εκεί που η λογική του λέει ότι θα είναι, ποτέ δύο φέρμες δεν γίνονται σε ίδιες συνθήκες. Οι τρόποι άμυνας της αλλάζουν συνεχώς όπως και η συμπεριφορά της. Ζεί και αναπαράγεται στην Κεντρική, Bόρεια Ευρώπη και Ασία. Μεταναστεύει από ένστικτο νοτιότερα το χειμώνα σε ηπιότερα κλίματα. Η διάρκεια της μετανάστευσης είναι σχετικά μια μακρά περίοδος (περίπου 1,5- 2 μήνες) και σε ένα ευρύ γεωγραφικό μέτωπο χωρίς ακριβείς διαδρόμους μετανάστευσης, εκτός από τις περιοχές παράκαμψης πολύ υψηλών βουνών. Το Φθινόπωρο η μετανάστευση αρχίζει στο τέλος του Σεπτεμβρίου - αρχή Οκτωβρίου για τα πουλιά που κατοικούν στη Βόρεια και την Aνατολική Ευρώπη (Φινλανδία, Ρωσία). Η γενική μεταναστευτική μετακίνηση πραγματοποιείται τον Οκτώβριο και Nέμβριο. Την άνοιξη η μετακίνηση προς Βορρά, αρχίζει στο τέλος Φεβρουαρίου αρχές Μαρτίου. Στα πιό απομακρυσμένα εδάφη αναπαραγωγής φτάνουν στο τέλος του Μαρτίου στη Φινλανδία και στην αρχή του Μαϊου στη Ρωσία. Η πλειοψηφία των μπεκατσών επιστρέφει για αναπαραγωγή στην περιοχή όπου γεννήθηκαν. Οι στρατηγικές μετανάστευσης διαφέρουν ανάλογα με την προέλευση της μπεκάτσας. Οι μπεκάτσες που προέρχονται από τα πιό βορεινά και ανατολικά εδάφη (μακριά μετανάστευση), διαχειμάζουν στις νοτιότερες και δυτικότερες περιοχές της ζώνης διαχείμασης. Αντίθετα, τελείως διαφορετική είναι η περίπτωση των πουλιών που γεννήθηκαν στη Γαλλία ή τη Μεγάλη Βρετανία, παραδείγματος χάριν, τα οποία είναι σχεδόν μη-μεταναστευτικά. Οι ακρότητες στην μετανάστευση, όσον αφορά τις περιοχές διαχείμασης, είναι τόσο μακριά, όσο είναι η ιδιαίτερη τάση του πουλιού για μια μακριά μετανάστευση. Οι μπεκάτσες της Φινλανδίας παραδείγματος χάριν, διαχειμάζουν στα Βρετανικά νησιά, στην Νότια Γαλλία, την Ισπανία και στη βόρεια Αφρική. Ενώ η πλειοψηφία των πουλιών που προέρχονται από την δυτική Ρωσία, διαχειμάζουν στην δυτική Τουρκία, στην Ελλάδα, στην Μέση Ανατολή και στις ακτές της βόρειας Αφρικής.
Ο ερχομός της στην Ελλάδα είναι εξαρτώμενος από τις καιρικές συνθήκες και τη θερμοκρασία. Στην πατρίδα μας έρχεται μετά τις 10-15 Οκτωβρίου και μένει μέχρι τον Μάρτιο με διάφορες μετατοπίσεις αναλόγως του καιρού. Αυτό το πονηρό πουλί, το τόσο δυσεύρετο και μυστηριώδες, έχει μια ημερήσια μετακίνηση που ακολουθεί πιστά καθημερινά και που έχει αποδειχθεί ολέθρια για το είδος της. Αργά τις απογευματινές ώρες και μετά την δύση του ηλίου λίγο πριν σκοτεινιάσει καλά, αφήνουν την σιγουριά του δάσους και του βουνού και πετούν προς τον πλησιέστερο κάμπο ή χωράφι για αναζήτηση τροφής. Εκεί θα παραμείνουν όλη την νύχτα βοσκόντας , για να ξαναγυρίσουν πριν την αυγή στο δάσος, ακολουθώντας την ίδια ανόητη τακτική. Όλη η μετακίνηση έχει τελειώσει σε 15-20 λεπτά και φυσικά ο άνθρωπος -λαθροθήρας έχει παρατηρήσει αυτήν την μαζική έξοδο από τα δάση και την περιμένει στους πρόποδες των βουνών, εκεί που οι πλαγιές καταλήγουν στα χωράφια, και άνανδρα την πυροβολούν στο μισοσκόταδο, όταν η περίεργη φιγούρα του όμορφου πουλιού μόλις διαγράφεται φτερουγίζοντας στον ορίζοντα! Αν και έχει απαγορευθεί από χρόνια αυτό το καρτέρι, είναι πολύ διαδεδομένο σε όλη την Ελλάδα και είναι σύνηθες φαινόμενο τον χειμώνα, η θέα οπλοφόρων να περιμένουν στο μισοσκόταδο να την δολοφονήσουν.
|
||||||||||||
