Τα δύο γένη (αρσενικό-θηλυκό) είναι παρόμοια εξωτερικά. Η μόνη εξέταση που θα αποδείξει σίγουρα το γένος είναι η ανατομική εξέταση των γεννητικών οργάνων.

Ζει μόνη της μέσα στα δάση με οξιές, καστανιές, πλατάνια, πουρνάρια και βελανιδιές, σπάνια κρύβεται στο ίδιο σημείο με άλλη μαζί, εκτός βέβαια την εποχή του ζευγαρώματος και αν συμβεί να πεταχτούν 2-3 μαζί από ένα πυκνό, είναι αποτέλεσμα ξαφνικής κακοκαιρίας που τις ανάγκασε να διακόψουν το ταξίδι τους και να πέσουν σε μία πλαγιά, μέσα σε παλουριά η στην ασφάκα που κρατάει ζέστη. Διαλέγει πάντα τα σημεία του δάσους που είναι τα πιο πυκνά και απρόσιτα από ανεπιθύμητους επισκέπτες, εκεί που υπάρχει υγρασία, χώματα βαρικά και στρώμα από μουχλιασμένα φύλλα. Εκεί στην ρίζα ενός δένδρου η μιας βατσινιάς περιμένει το σούρουπο, γιατί η μπεκάτσα είναι νυκτόβιο πουλί. Δειλή και δύσπιστη φεύγει από την κρυψώνα της, μόλις σκοτεινιάσει, και κατεβαίνει στον κάμπο για αναζήτηση τροφής.

Τρέφεται αποκλειστικά σχεδόν με σκουλήκια πολλών ειδών, τα οποία ανακαλύπτει κάτω από τα πεσμένα φύλλα των πλατύφυλλων δέντρων ή μέσα στο χώμα, ανασύρροντάς τα με την μακρυά μύτη της. Η τεράστια μύτη της μπεκάτσας, είναι τέλειο όργανο ανίχνευσης των κραδασμών που δημιουργεί η κίνηση των σκουλικιών μέσα στην γή! Η διατροφή της μπεκάτσας είναι ένα από τα πιο μελετημένα θέματα κυνηγετικής διαχείρισης. H μπεκάτσα καταπίνει λίγα χορταρικά και ασπόνδυλα ζώα (έντομα, σκουλήκια , προνύμφες, μαλάκια , καρκινοειδή). Η διατροφή της προσαρμόζεται στις τοπικές συνθήκες που συναντάει κατά την διάρκεια της αποδημίας .

Ηλικία:
Ο μοναδικός σίγουρος τρόπος για την διαπίστωση της ηλικίας της μπεκάτσας, είναι η λεπτομερής παρατήρηση των άκρων της φτερούγας της, τα τρία πρώτα και τα πιο εσωτερικά στην φτερούγα.
Στα νεαρά άτομα (δεξιά στη φωτο) φαίνεται σαν να έχει κρόσσια-φαγωμένα στην κορυφή των φτερών, ενώ στα ενήλικα (αριστερά στη φωτο) είναι καθαρά σχηματισμένα.