Kynigos.Net
ΚΤΗΝΙΑΤΡΙΚΑ
ΛΕΪΣΜΑΝΙΑΣΗ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ
(ΚΑΛΑ - ΑΖΑΡ)
Από τον Στέλιο Καλογερόπουλο D.V.M.

Μια απ' τις σοβαρότερες και συχνότερες - τα τελευταία χρόνια - ασθένειες είναι η λεϊσμανίαση. Συναντάται στις Μεσογειακές χώρες - Ασία, Αφρική και Ν. Αμερική (espundia).

   Φορείς: άνθρωποι, σκύλοι, άγριοι κυνίδες και τρωκτικά.
    Ενδιάμεσος ξενιστής :αρθρόποδα του γένους Phlebotomus (σκνίπα).
   Πιο ευάλωτοι οι κοντότριχοι σκύλοι. Ο τρόπος μετάδοσης γίνεται με το τσίμπημα της σκνίπας, ή από λύση συνέχειας του δέρματος στην προσπάθεια να απομακρυνθεί το έντομο απ' το δέρμα και συνθλιβεί πάνω σ' αυτό.(Βέβαια για να νοσήσει ο άνθρωπος ή ο σκύλος θα πρέπει η σκνίπα να είναι μολυσμένη).

   Η σκνίπα τσιμπά απ' το σούρουπο μέχρι το ξημέρωμα και ζει όπου υπάρχει πράσινο και υγρασία. Τα πρώτα έντομα ξεκινούν απ' τις αρχές της άνοιξης και σταματούν με τα πρώτα κρύα (συνήθως στα μέσα του φθινοπώρου). Oταν μια σκνίπα τσιμπήσει έναν φορέα μολύνεται με λεϊσμανιές. Αυτές στο έντερό της μετατρέπονται σε λεπτομονάδες και απ' την 5η μέρα της μόλυνσης όταν τσιμπηθεί άλλο ζώο μολύνεται. (Δηλαδή η μολύνουσα μορφή είναι η λεπτομονάδα, η οποία βρίσκεται στην σκνίπα). Oταν λοιπόν ο σκύλος ή ο άνθρωπος μολυνθεί με την λεπτομονάδα, αυτή θα μετατραπεί σε λεϊσμάνια στο δέρμα και θα προσληφθεί απ' τα μακροφάγα (κύτταρα άμυνας). Ακολούθως τα μακροφάγα μεταφέρονται στα διάφορα όργανα (ιδίως σπλήνα, συκώτι, λεμφαδένες, μυελό οστών).

   Τα πρώτα συμπτώματα εμφανίζονται μετά από λίγους μήνες ως ένα χρόνο. (Συνήθως τα περισσότερα περιστατικά παρουσιάζονται γύρω στα Χριστούγεννα και αργότερα). Στο πρώτο δίμηνο παρατηρούμε: αδυνάτισμα, ενώ υπάρχει όρεξη, και κόπωση (λόγω της αναιμίας). Αργότερα: πιτυρίαση, κακή αφή τριχώματος, τριχόπτωση και υπερκεράτωση του δέρματος στο ρύγχος και γύρω απ' τα μάτια, μεγάλη διόγκωση των λεμφαδένων και του συκωτιού, μεγάλη ανάπτυξη των νυχιών, έλκη στο δέρμα και ειδικά στα άκρα, επίσταξη (δηλαδή ρινορραγία) κατά διαστήματα. Αν δεν ληφθεί μέριμνα στα τελικά στάδια έχουμε βλάβες ήπατος, νεφρών, κυκλοφορικές διαταραχές (καρδιακή ανεπάρκεια) και βαρύτατη καχεξία, που τελικά οδηγούν στον θάνατο.

Η διάγνωση γίνεται:

   Στην Ελλάδα η νόσος προσβάλλει συνήθως τα μικρά παιδιά με σπληνομεγαλία (παιδικό καλά - αζάρ που οφείλεται στην Leismania infantum) και η σπλαχνική λεϊσμανίαση των ενηλίκων και των σκύλων που οφείλεται στην Leismania doyoneyi.
   Τέλος η δερματική λεϊσμανίαση προσβάλλει άνθρωπο και σκύλο και οφείλεται στην Leismania tropica. Η αρρώστια πρέπει να δηλώνεται στον νομοκτηνίατρο. Αν ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα (δηλαδή περιορισμός του σκύλου σε κλουβί με σίτα από το σούρουπο ως το ξημέρωμα) δεν μας επιβάλει κανείς την θανάτωσή του.
   Σαν προφύλαξη καλό είναι να ρίχνουμε την περίοδο που υπάρχουν οι σκνίπες εντομοαπωθητικά (Autan κ.λ.π.) κάθε σούρουπο, να μεταχειριζόμαστε τα διάφορα απωθητικά κουνουπιών χώρου (π.χ. Bayvap, Spira κ.λ.π.) και εντομοπαγίδες (λάμπες κ.α.).
   Επίσης να μην έχουμε τους σκύλους εκτός σπιτιού και ειδικά δεμένους κυρίως σε κήπους με γκαζόν και λοιπά δένδρα και φυτά.

Θεραπεία υπάρχει και γίνεται.
    Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται είναι ενέσιμα (Pentostam και Glucantime).    Επίσης η νόσος μπορεί να αναζωπυρωθεί περίπου ένα χρόνο μετά την αγωγή, γι' αυτό χρειάζεται επανέλεγχος. Τα φάρμακα δεν κυκλοφορούν επίσημα στην Ελλάδα.
   Έρευνες που έγιναν προ 5 ετίας έδειξαν, για την περιοχή της Αθήνας, ποσοστό πάνω από 20% απ' τους εξετασθέντες σκύλους θετικούς στο καλά - αζάρ.
   ΠΗΓΗ : ΣΚΥΛΟΣ - ΦΙΛΟΣ : " Περιοδικό στο Δίκτυο "


   Σχετικό άρθρο: www.pets.gr/dog/perygidiatr/261102.htm